(Bir önceki sayıdan devam)

...kendi yağları ile kavrulduklarını, hiçbir yerden esaslı bir yardım görmediklerini, ellerine geçen üç beş kuruşu ufak tefek takımlara yatırdıklarını, bu bakımdan da icabında malzeme almakta dahi sıkıntı çektiklerini söylüyor. Bunun için hiç olmazsa döner sermaye olarak kullanılmak üzere kendilerine ufak kalkınma kredileri açılmalıdır. Senelerce yardım görmeden çalışan karoser sanatkârlarına yardım eli artık uzatılmalıdır. Ayrıca karoser sanayii küçük meblağlarla çevrilecek bir iş olmaktan da çoktan çıkmıştır.

NECMETTİN KAROSERCİ

Necmettin Karoserci de on beş yıl önce babası Abdullah Karoserci’nin yanında mesleğe atılarak 1955 senesinde de atölye açmış. Necmettin Usta da bahsi geçen kardeşleri gibi bilumum vasıtaların karoserlerini başarı ile yapıyor; minibüslere kapı ve pencere de yapıyor. Son zamanlara kadar ağaç karoser yapan Karoserci de çelik karoser imaline başlamış. İlk olarak da Kaleli Otobüs İşletmesinin bir işini almış. Hâlen bu otobüsün karoseri üzerinde çalışıyor.

Yine şehrimizde bir firmaya birkaç ay evvel yaptıkları pulman koltuklu, kaloriferli ve her türlü konforu haiz kırk kişilik bir Vabis karoseri büyük bir takdir toplamış. Yaptıkları karoserlerin tipleri umumiyetle Avrupa tiplerinden alınıyor. Vasıta sahiplerinin isteğine göre bu tipler üzerinde kendi buluşları meyanında değişiklikler yapıyorlar. Bizzat gördükleri karoser tiplerinin aynını yapmaya da muvaffak oluyorlar. Ancak Avrupa’daki maddi ve manevi imkândan mahrumlar. Karoser yapımında kullanılan malzeme ise tamamen yerli... Sadece yanlara çekilen DKP sac ve lambaların bazıları Avrupa’dır.

Necmettin Karoserci de burada yapılan karoserlerin çok daha sağlam olduğunu ve icabında bagajına üç ton yük atılabildiğini söylüyor. Çelik karoser imaline başlanmasından sonra en çok profil kesme makinesine ihtiyaç hissediyor. Ancak modern bir şekilde çalışmak da kullandıkları takımların modernize edilmesiyle mümkün olacak. Bugün yılda ancak 5-6 otobüs karoseri çıkarılıyor. Bu ise modern sanayi anlayışına göre pek uzun bir zaman; maddi imkânsızlıklar ise önemli bir faktördür.

Teknik mevzuda hemen hemen her şey mevcut; fakat geniş bir sermayeye malik olamama karoserciyi bugünkü çalışmasından ileriye götüremiyor. Sermaye kısırlığı toptan malzeme almaya da elvermiyor. Bu durum, çok defa işlerin gecikmesine sebep olduğu gibi yapılan işte mecburen bir fiyat farkı da doğuruyor. Mesela bugün ilerideki ihtiyaçlardan gayri 25 bin liralık bir destek, karoserciye rahatça bir nefes alma imkânı sağlayabilecek. Bundan başka mesleğin tekâmülü için ayrıca teknik elemana da geniş bir şekilde ihtiyaç hissedilmektedir. Necmettin Karoserci de Doğu illeri ile Ankara’ya dahi karoser yapmış bulunmaktadır.

MAHMUT BÜYÜKNACAR

Abdullah Karoserci’nin kardeşlerinden birisi olan Mahmut Büyüknacar; Kilis’te babası Nacar Halit yanında marangoz olarak 1925 yılında hayata atılmış, 1930 yılında da Gaziantep’e gelerek Abdullah Karoserci’nin yanına girmiştir. İlk önceleri kamyon karoseri ve millî karoser yapmaya başlamışlar. 1934 yılında da Adana’da Mustafa Okut’a ilk defa olarak otobüs karoseri yapmışlar. Bu ilk otobüs karoserinden sonra da şehrimizde otobüs karoserciliği yavaş yavaş gelişmeye başlamış.

Aynı yıl içinde Mahmut Büyüknacar Gaziantep’ten ayrılarak karosercilik yapmak üzere Diyarbakır’a gitmiş ve orada beş sene kalmış. Müteakiben kardeşi Mehmet Büyüknacar ile anlaşarak yine karosercilik yapmak üzere Mersin’e gitmişler. Burada da beş sene çalıştıktan sonra Adana’ya geçmişler. Adana da beş senelerini almış. 1949 yılında Gaziantep’e döndüktün sonra yalnız başına çalışmaya başlamış ve bu yıl Remzi Oğan ile ortak olmuşlar. Remzi Oğan da on yıl evvel Ali Demirpençe yanında mesleğe atılmış, üç yıl çalıştıktan sonra Abdullah Karoserci’nin yanına girmiş. Burada bir hayli tecrübe sahibi olan Oğan, 1960 yılında atölye açmış. Şimdi de iki ortak şeklinde çalışıyorlar.

Büyüknacar ve Oğan ortaklığı hâlen pikap, kamyon ve otobüs karoserleri mevzuunda çalışıyorlar. Yeni bir ortaklıkla yeni bir hamleye girişen ortakların; oksijen, elektrik, punta kaynak makineleri ile hızar, planya ve cereyanlı makasa ihtiyaçları var. İleride mesleklerini ilerletmeyi, daha seri ve daha iyi iş çıkarmayı düşünüyorlar. Bu ise takım ihtiyaçlarının giderilmesine ve döner sermaye olarak kullanılmak üzere kredi teminine bağlıdır. Temiz ve geniş bir iş yerinde çalışmanın da rahat ve müsterih bir şekilde çalışmada büyük bir faktörü olacaktır. Bu bakımdan yapılmasına teşebbüs edilen sanayi sitesini dört gözle bekliyorlar.

(Devam edecek)

Röportaj: Behçet Benian Fotoğraf: İbrahim Küçükdağ