Köycülük ve Çiftçilik: İNKILAP KÖYLÜSÜ VE ÇİFTLİĞİ

Kategori: Tarım
Konu: Cumhuriyet inkılabının Türk köylüsünü sömürüden kurtarıp refaha ulaştırma mücadelesi

-1-

Osmanlı devri Ziraatçılığı Türk köylüsünün kadınlı erkekli vekar ve kanaat içinde tükenmez sayine rağmen bir hatva ileri gidememiştir.

Osmanlı imparatorluğu münhasıran köylünün sırtından geçinmekte, dahili israflarını, harici borçlarını yalnız köylünün sırtından çıkarmakta olduğu cihetle köylü emeğinden bir şey artıramamış, bilakis sermaye için ve mevcudiyeti için erimiş ve eksilmişti. Senelik emeğinin mühim bir kısmı ile de murabahacıların boğazını doldurmakta, kesesini şişirmekte idi, bunun açık misallerinden birini Antep vermiş... Köylü dal ve kolunun emeğinden bir kısmını aşar namıyla, vergi namıyla hükümete, bir kısmını da Ermeni murabahacılarlara yetiştirmeğe çalışmıştı. . . . Nakde gücü yetmemiş bağını, bostanını, tarlasını, zeytinliğini, fıstıklığını bu tufeylilere ciro etmişti. Dalı ile, emeği ile bunları beslemişti. Bu vaziyet devam etse günün birinde Türkiye'nin bu kabil faizci derebeylerin bir çiftliği haline, gelebilmesine intizar olunabilirdi.

Harici iktisadi boyunduruklar, kapitülasyonlar altında da ziraatimizin çehresi, iktisadi şartlara uymayan bir müstemleke ziraati idi.

Büyük Türk inkılabı vatanı bu yarı müstemleke vaziyetinden kurtardı; hür ve müstakil olarak işe başladı. Ve inkılâbı içinde yaşadığımız Cumhuriyet rejiminin karakteri halkçılıktır ve bu halkın doğrudan doğruya % 75 i, bilvasıta % 85 ini bulan köy ve köylüye teveccüh etti. Onu refaha ulaştırmak, onu ağır yüklerden kurtarmak için uğraştı.

İnkılap Şefimiz köylüye (Milletin efendisi) demekle millî şuurumuza bir ateş ve bir ışık aşıladı.

Asırların her türlü cefalarına katlanacak milletimizi doyuran, ayakta tutan, silahlandıran, silahlanarak hududlarımızı bekleyen köylü elbette milletin efendisidir

Fakirliğin; paçavraların örtemediği hakiki büyüklük ifadeden vasıflara malik Türk köylü kadını ve Türk köylü erkeği elbette tarihin daima büyük kalan adsız kahramanlarıdırlar.

İnkılap, köylüyü böyle anıyor ve onu hamleli bir refaha ulaştırmak için uğraşıyor. Bugüne kadar 15 senelik inkılabımız Köylüye yeni kanunlarla siyasi ve içtimai hakkını verdikten başka cehaletle mücadele, harf inkılâbı, aşarın ilgası, hayvan sayım vergisinin azaltılması, vergilerin düzene konulması, harici ticaretle, milli istihsaIatı koruma ve ihracatı artırma, buğday koruma kanunu, pamukçuluğun inkişafı, bazı bölge şeker pancarı ziraatı ile doğrudan, sanayileşme, şimendifer siyaseti de bilvesile köylüye büyük faydalar temin etmektedir.

Fakat (yirminci asrın en güzel ve zengin vatanlarından birini yapmak için) inkılap Türkiyesi bunu asla kâli görmüyor. Köylünün seviyesini, kazancını, ve refahını artırmakla başaracağını ve bu zaferin bütün Türkiye için hakiki bir hayat ve refah meselesi olduğunu tesbit etmiştir.

Bu inkılap yolundaki güçlüklerimiz, zeki köylümüzün noksan kabiliyeti değil, noksan bilgi ve vasıtalarıdır.

Umumi Müdür

Fazlı DANIŞMAN

DANIŞMAN, F. " Köycülük ve Çiftçilik: İNKILAP KÖYLÜSÜ VE ÇİFTLİĞİ". Başpınar Dergisi. ( 1939)

Anahtar Kelimeler: Türk köylüsü, ziraat, Osmanlı dönemi, inkılâp, halkçılık, aşarın kaldırılması, tarım reformu, Cumhuriyet politikaları