İNSAN VE HAYVAN

Bembeyaz bir köpek yavrusu köstebek gibi dirseklerine dayanarak sürünüyordu. Birisi onu ayağı ile havaya attı, yere düştü. Hiçbir ses duyulmadı kıpırdamadı bile…

Biraz sonra anası olacak sarsık memeli, sevimli bir köpek çıkageldi. Enceğinin başucunda durdu; sürtündü, kokladı.

Fakat yavru kıpırdamadı.. Ana hayvan donmuş gözlerle etrafını süzdü. Ve zalimlere arkasını çevirip uzaklaştı.

Bu bakış ve uzaklaşmada hayvanların insanlara, mazlumların zalimlere karşı beslediği derin bir kin vardı.

YOLCU VE ÇOCUK

Sıcak bir Temmuz günü idi. Yolcu, şehirden kaçıp bir avuç gölgeye sığınan kimsesiz çocuğun yanağını okşadı.

Çocuk yüksek sesle ve sevinçle gülmeğe başladı. Küçük böyle bir sevgiyi galiba ömründe ilk defa görüyordu.

Sevgi her şeye kadirdir…

ÇOCUK VE BEBEK

Dilenci kadın: “Bir sadaka!..” diyordu. Bir dükkanın önünde durdular.

Kucağındaki yavrucuk kendini birdenbire yere atmak istedi, indi. Camekanı yakından seyre daldı..

Zavallı anne fazla duramazdı. Yavruyu bebeğinden ayırdı. Boğuk bir ağıt gittikçe artıyordu.

Yazan: Ziya GÜNER