Yükseliyor gür sesin “Gazi„ ufuklarında;
Fıratlar gibi coşkun, çağlayanlar gibisin.
Yoksa ruhun mu yandı, hayatın baharında?
Hicran ile baş başa ağlayanlar gibisin.
Yükselen yanık sesin merhamet dalgasıdır,
Bu bitmeyen feryatlar bin arzunun yasıdır,
Bu ıstırap hayatın çekilmez belâsıdır;
Istırapla gönlümü dağlayanlar gibisin.
Derdini dökmek içn dertlilerle ağlarsın,
Her ümit yokluk diye niçin kara bağlarsın?
Hak için hakka tapar, yüreğini dağlarsın;
Ömrünü hak yoluna bağlayanlar gibisin.
Yazar: Kemal ÖZEŞKİ