— Kubbe-i Hadra Karşısında —

Bu yeşil kubbenin altındaki zat-ı vâlâ

Mütefekkir, mütebahhir Hazret-i Mevlâna

Ebediyetten alıp aşkının öz mayesini

İki dünya izzetiyle buldu son gayesini

Vecd içinde eriyip buldu "hayat" zübdesini

Aşk içinde yükselip buldu "beka" rütbesini.

Geçti ilmi o, "Ledün" ilmine mazhar oldu

Erdi sır ilmine, gönlüne hikmet doldu.

Bürünür öyle gezerdi bir fakir kisvesine

Vâsıl oldu aşk-ı Hak rütbesinin zirvesine

İzzet-i Hak lâyezâldir kimde eylerse zuhur

İki âlem izzetidir o tecellîdeki nur

Geçmedi ömrü onun bir dem için beyhude

Her demi haşyet içinde gönlü daim "Hu"da

Bu nefes her kime aksetse olurdu hayran

"Hu" deyip cezbelenir aşkla ederdi devran

Bu nefes vüs’at alıp feyzi çoğaldı her gâh

Bu nefesle toplanıp oldu müridân, dergâh

Coştururdu bu nefes neyden akıp insanı

Döndürürdü bu nefes aşk saçarak ihvanı

Bu nefeste buldu ihvan zevk-i aşk, râh-ı necat

Bu nefes âşıka sanki nefha-i sır-ı hayat

Bu nefes sûr kesilir "Hu"dan alır kuvvetini

Bu nefes ruh kesilir "Hay"dan alır kudretini

Bu kuvvet zerk ediyor katreye umman fikrini

Bu kudret nefhediyor âşıka aşkın sırrını

Bu kuvvetten fer alıp âşık sermest dönüyor

Şem’a-i kudrete pervane kesilmiş dönüyor

Dönüyor cümle felek, küre-i arz da dönüyor

Durmadan dağları, deryaları hamil dönüyor

Dönüyor ay ve güneş hem nice yıldız dönüyor

Ne âlemler mahrekinde intizamla dönüyor

Olarak katreler ummanına âşık dönüyor

Dönüyor cezbe-i Rahman’a tutulmuş dönüyor

Dönüyor gözle görülmez nice zerrat dönüyor

Cümlesi "Aşk-ı İlâhi"ye tâbi dönüyor.

M. K.