Cehizi kız evi hazırlar. Cehizin oğlan evine taşınması törenle olur. Tören ekseriyetle pazar gününe rastlatılır. Oğlan evinde sabahleyin yemekler yapılır. Saat 08.00 sıralarında çalgıcılar gelir ve çalgı takımı çalmaya başlar. Vakit dolana kadar her davetli, ev sahibi tarafından birer kere oynatılır.

Davetliler iki kısımdır: Birinci kısım davetliler; yaşı hemen hemen geçmiş, yani kırk-elli yaşlarındaki insanlardan ibarettir. İkinci kısım ise gençlerin yaptığı toplantıdır; bunlar yer, içer, kendi aralarında oyun oynar ve Antep şivesiyle türküler söylerler. Vakit dolunca, yani cehiz vakti gelince kapı önündeki taksi, kamyon ve otobüslere binerler; yine bunların içinde de eğlencelerine devam ederler. Kız evine yakın bir yerde otomobiller durur, davul ve zurna ile otobüslerden inerler. Kol kola giren gençler, arka arkaya kız evine doğru ilerlerler; tam evin önünde baş başa vererek "Yaah, yaah, yaaah, yaah!" diye bağırırlar. Bu sesi işiten ve kız evinde toplanan kadınlar da "Maşallah maşallah, hayırlı olur inşallah!" der ve arkasından "Li, li, li, liiii!" diye onlar da bağırırlar. Erkekler kız evinin havlusunda biraz oturduktan sonra cehizi kamyona taşırlar.

Cehiz taşınması bittikten sonra oğlan evinden gelen davetliler otobüslere binerek cehizi Antep’in ana caddelerinde dolaştırdıktan sonra cehizle birlikte oğlan evine gelirler. Davul ve zurna ile cehizi kamyondan içeri taşırlar. Biraz oturduktan sonra akşam olur ve artık cehiz merasimi sona ermiştir; herkes evine dağılır.

Uğur APAYDIN

Not: Bu yazı, Gaziantep Kültür Derneğinin 1959 yılında açtığı "(Gaziantep’in en beğendiğiniz özelliği nedir?)" konulu yarışmasında dokuzuncu gelmiştir.