Gaziantep Kültür Dergisi’nin sayı 7-10, Mayıs 1958 tarihli nüshasının dernek haberleri sütununda, şeref ve haysiyetimi kırıcı yazıyı teessürlerimle okudum. Derneğinize değil de yazının muharririne aynı sütun, aynı puntolarla cevap vermeyi faydalı bularak aşağıdaki cevabımın neşrini Basın Kanunu’nun 19’uncu maddesi gereğince rica ederim.

Hakikatten Ari Bir Yazıya Cevap

1- Kültür Derneği’nin kayıtlı üyesi değildim. Olmadığıma da üzgün değilim; ricalarınızla bana verdiğiniz vazifeyi başarıyla deruhte ettim. Derneğe yüzlerce lira kazandırdım. Sahneye koyduğum eserle manevi mükafatım olan alkışı topladım, bana yetişir.

2- Pamukbank’tan alınan yüz lira meselesine gelince: Dernek ikinci başkanından aldığım talimat ve dernek makbuzu ile adı geçen bankaya gittim. Reklamları yapılmak üzere yüz lira aldım. Bankaya verdiğim makbuz Hulûsi Yetkin imzasını taşıdığı için parayı da imza sahibine verdim.

3- Ben dünkü Veliağa gazetesinin hâlâ sahibiyim, mesleğim de diş teknisyenliğidir.

4- İçki içme meselesine gelince: İçki kullanmak ayıp değildir. Sarhoşluk ayıptır. Sahne arkasında içtiğimi yazıyorsun; evet, belki kullanmış olabilirim. Çünkü kulis, sanatların meskenidir. O gün, o saatler kuliste benim meskenimdi.

Teknisyen ve Muharrir Mustafa Ünal SARIBAŞ