Gönüller açılır bir çiçek gibi

Bütün güzelliği içecek gibi

Hisler pembeleşir ve kanatlanır,

Kendini bir başka alemde sanır,

Hudutsuz emeller doğar, örülür,

Hayalde nurdan bir yuva görülür

Gençliğin, zevkine doyulamayan,

Coşkunluğuna son bulunamayan,

Bu günü İlâhî bir devresidir

Bu devrin nağmesi aşkın sesidir.

Gün gelir hayaller tahakkuk eder.

Genç artık değildir bekar derbeder

Aşkını bağlayan bir eşi vardır,

Yalnız kendi malı güneşi vardır.

Süslenir bezenir onun yuvası

Sadece sevgidir esen havası

Genç ağır başlıdır bir bebek değil

Çiçekler dolaşan kelebek değil

Yarını yaratan anne, babadır

Fakat yeni doğan bir emel vardır:

Bu emel yuvanın öz emelidir

Emelden daha çok öz temeldir.

Can sıkar oranın sessiz loşluğu;

Sezilir bir şeyin derin boşluğu..

Nihayet neşeyle dolar bu boşluk;

Cıvıldar nur topu gibi bir çocuk

Sessizlik gitmiştir şükür Allah'a.

Artık her şey ses, her ses kahkaha

Yuvanın umudu yurdun umudu

Neşeler kaynağı bir yavru doğdu.

Ahmet Çelebi Öğretmeni C. Onay