Bugün yüksek tahsilini ikmal etmiş, liseyi veya ortaokulu bitirmiş veya bitirmemiş olarak okuyarak kendi kendini yetiştirmiş binlerce münevver vasfını haiz kıymetli bir topluluğa malik bir şehirde yaşıyoruz. Fakat bu genç arkadaşların şurada burada dağınık, âdeta birbirlerinden habersiz yaşamaları üzücü bir hâl değil midir?

Ayrı ayrı kabiliyet ve değerler taşıyan bu arkadaşlardan memleket ve bu Gazi Şehir daha ne zaman istifade edecektir? Şahsi kazanç ve endişelerimiz yanında artık herkesçe aşikâr olan cemiyetimizin kültürel fakirliğini giderecek ve ona derman olabilecek karakter, kültür ve ahlakımızla neden bir endişe sahibi olmayalım?

Nurettin ABAYCAN