Genç bir kadın odaya girdi. Elinde bir ibrik tutuyordu. Kumandan kadına sordu: — Ne istiyorsun bacı?

Genç kadın: — Ben bir şehit karısıyım, dedi.

Kumandanın ikinci kez “Peki, ne istiyorsun?” diye sorması üzerine kadın, elindeki ibriği masanın üzerine koydu: — Bunu getirdim size, dedi.

Kumandan hayretle bir ibriğe, bir kadına bakarak: — Ne var ibrikte? diye sordu.

Kadın, “Gaz, bir ibrik gaz...” dedi ve yeni evinin, düşmanların içinde barındıkları taş binanın bitişiğinde olduğunu ilâve etti. Kadın biraz sustu. Sonra gözleri parlayarak daha yüksek bir sesle maksadını anlattı: — Bu gazı alın, benim evimi yakın! Evim yanarken o taş binada düşman barınamaz, dedi.

Kumandan biraz düşündü ve “Seni evsiz bırakamayız.” dedi. Kadın ısrar ederek şöyle konuştu: — Memleketimizde düşman kalmasın da ne olursa olsun. Benim gibi şehit kadınları varsın evsiz kalsınlar; vatan toprağı bize yeter. Al kumandan, al ibriği, yak evimi!

Kadın bunları söyledikten sonra hızla kapıya yürüdü ve oradan uzaklaştı.

Şerafettin SOYSAL Kayacık İlkokulu

NOT: Bu yazı, Gaziantep Kültür Derneği’nin 1959 yılında tertip ettiği “Gaziantep Harbi’ne iştirak eden bir tanıdığınızın hatırasını yazınız” konulu yarışmada on birinci gelmiştir.