Mehtapla bu akşam yine ben baş başa geldim,
Elmas teline yüz sürerek göksümü gerdim;
Bir nazlı kavak gölgesine gönlümü serdim,
Her yaprağa bir bad-ı saba beste örerken. .
Şen kuşlarının nağmesi etrafımı sardı,
Tenhada sular yâdı melalınla karardı:
Geçmiş gecenin alemi hülyamda saradı,
Ay ışığı peymanelere neşve dökerken
Vuslat yoludur burda kanar teşne emeller,
Her aşka vefa, ruha gıda burda seherler;
Bir bağı irem hep yok olur hüznü kederler,
Ay ışığı her zerreye bin neşe dökerken…
Osman DOKUZOĞUZ