İlk defa açılırken birçok şey söylendi ve yazıldı. Her şeye rağmen açıldı. Devamı sırasında lehte ve aleyhte yazılar ve sözler devam etti; "bünyemiz götürmüyor" diye sudan bir sebeple kapatıldı. Aradan uzun bir zaman geçti: İsmi dahi değiştirilip bar, pavyona çevrildi ve tekrar açıldı. Değişmeyen tek şey, yüzde yüz kazanmak isteyen patronların zihniyeti idi. Ocaklar sönmüştü, aile geçimsizliklerine yol açılmış, servetler yenmişti. Aynı şeyler yine olmakta ve olacaktır da!..

Bütün bunlara rağmen pavyon, şehrimiz için bir ihtiyaçtır. Gayet tabiidir ki hakiki pavyon gibi çalıştırılsın. Saz usulü göbek havaları kaldırılsın; güzel atraksiyon numaralarına yer verilsin. Ekseriyetle çalınan lorke, çiftetelli gibi alaturka oyun havaları bırakılsın; dinlendirici, iç açıcı alafranga çalınsın, dans edilsin. Konsomasyonlara bir had konulsun.

Pavyon sahipleri, müesseselerini hakiki pavyon ayarında çalıştırılmaya icbar edilsin. Başıboşluktan kurtarılsın. Eğer bu yazılarım tahakkuk ettirilebilirse şahsi kanaatim olarak pavyonlar hakikaten gidilmek istenen, aranan bir eğlence yeri olabilir. Başta servetler batırılıp aile geçimsizliklerine yol açılabilir; ama her şeye rağmen devamlı kontrolle yürütülebilir.

İlgililerce kontrol ve ıslahı mümkün değilse hakikaten şimdiki vaziyetinden kapatılması memleket için daha hayırlı olur.

Turhan ÖZTAHTACI