Nerkisler gibi gassas gülüşündeki ahenk,

Ezseydi de ruhumu hazin veda busesi!

Bakışından dağılır, çiçeklere bin bir renk,

Ebedi bir musiki kulağımdaki sesi!

Varlığım "O’’nunlardır, sanki yetimim şimdi,

İzi belli bir aşkın matemiyle hastayım!

Yeryüzünde "O" benim artık en son "Eşim"di,

Eremezsem vuslata ebediyyen yastayım!..

I-V-946 NARAS