Maraş öğretmenlerinden bir grup, Gaziantep öğretmenlerine iade-i ziyaret için 2 Nisan 1949’da Gazi yurdumuza geldikleri zaman Şakir Sabri Yener tarafından yazılıp onlar şerefine Şehir Kulübünde verilen bir ziyafette, bizzat Yener tarafından okunan bir (Hoşamedi) şiiridir. İlk defa yayımlanmaktadır.

Vaktiyle bu beldede muazzam bir cenk oldu…

Ne çare ki sonunda Antep'e düşman doldu;

Kahraman Maraş o gün kılıcı arşa astı;

Antep göçmenlerini sıcak bağrına bastı.

Antep'in işgalinde ben de Maraş'a gittim…

Orada tam bir yıl başöğretmenlik ettim.

Çok hürmet, çok iltifat gördüm Maraşlılardan;

Beni çok kurtardılar muhacirlikten, dardan.

Onun için bu şehir, ikinci vatanımdır;

O kara günlerimde neşe yaratanımdır.

Yeşildir Maraş'ımın evi, bahçesi, bağı;

Allah ile konuşur heybetli Ahır Dağı.

Bu dağın eteğinde vardır bir Pınarbaşı;

Cennetten gelmek için açmış güzel Maraş'ı.

Ondan bir yudum içen hastalar şifa bulur…

Ağaçlarda, kuşlardan güzel koro duyulur.

Kerhan denen köyünün eşi yok yeryüzünde;

Başka bir güzellik var tümseğinde, düzünde.

Bu güzel mesirede misk kokar, amber tüter;

Dağında kekik biter, bağında turaç öter.

Coşa coşa su akar Maraş'ın her yerinde;

Bol meyveler yetişir Maraş bahçelerinde.

Ey bu güzel beldenin sayın ülkü erleri;

Yolunuzu bekleyip dururduk çoktan beri!

Maraş gezimizden biz, çünkü çok memnun olduk;

Vefalı sinenizde sıcak bir kabul bulduk!

Bunun için sizleri canımız çok özledi;

Gözlerimiz bir yıldır yolunuzu gözledi.

Teşrifinizle bugün onur verdiniz bize;

Hoş geldiniz bayanlar, baylar Antep'imize!

Kusura bakmayınız bu kadar benim varım;

Sizleri eğilerek hürmetle selamlarım!

Şakir Sabri YENER