Mazi!. Elemli gönlüme mihrab olan kitap

Söyler bugün melalini tek telli bir rübap;

Söyler, evet! Kırık, dökük mazimin ahını.

Rabbim bağışla kalbime aşkın günahını!..

Bir taze kızdı sevdiğim ruhumla her gece,

Öptüm o hisli gözleri rüyada gizlice;

Zira dumanlı dağların ardında sevgilim,

Kalmıştı bende hatıra: Ahımla mendilim...

Geçtim bu gamlı ülkeyi ardım da bir sene,

Verdim emelle ömrümü uğrunda bilsene!.

Bilsen ne hisli gailem, bin bir tahayyülüm,

Her an gülen ve güldüren bunlardı Bülbülüm!

Bunlardı bekleyen, seni bunlardı özleyen,

Bin hasretin bakışları, bunlardı “gel” diyen;

Geldin gurulu sevgilim, geldin hem ansızın!.

Derhal küsûfa uğradı kalbimde yıldızın!..

Gözler sönük melâline fersizce ağlıyor

Bir deste "itirafı" dilin yaşla bağlıyor

“Bir kızdı sevdiğim bu da ah başka bir kadın!

Bir benzeyişle gönlüme girmek mi maksadın?..

Aşkım o kızla gizlice evlendi yalnızım.

Geç git kadın, bu ülkede ben şimdi cansızım!...

Mazi!. Bütün alakanı kalbimde doğradım.

Baktım o eski türbeye, son defa uğradım.

Gördüm soluk vüzûhunu mağrur cenazenin

Rabbim, günahı boynuma hicranlı tazenin!..

T. TARHAN