Ne kamyon ne kağnı ne de araba, Deve kervanı geçerdi yollardan. Mehtabın altında ağır ağır, Çanlar dövdükçe yol havasını, Tüyler ürperirdi duygulardan; Deve kervanı geçerdi yollardan.
En önde küçük, çanlı bir merkep, Kocaman kervanın başıydı. Yanda giden iri yarı bir köpek, Kervancının can yoldaşıydı. Bana bunlar kaldı eski yıllardan: Deve kervanı geçerdi yollardan.
M. Doğan SEMİZ