Nazara Karşı Koruma

Bakışlarından, nazarından (gözünün keskinliğinden) korkulan bir kadın veya erkeğin, bebeği görmesinden veya bakışından sonra bebeğe bir durgunluk ve bir gerginleşme arız olur. O zaman buna karşı bebek üzerlik ile tütsülenir yahut halk tabiriyle bebeğe “tütsü çevrilir.” Ateşe atılan bir miktar üzerliğin çıkan dumanı üzerinde çocuk çevrilir ve üzerlik çatırdarken:

“Nazara nuzara (bu söz, nazarın mühmel karşılığıdır), kızına (yahut: oğluna, çocuğuna) nazar edenin gözleri bozara… Kiş, kiş… Anam, üzerlik bak nasıl çatırdıyor? Çocuğa nazar etmişler (iyice nazar değmiş), gözleri çıksın!” vesaire gibi sözler söylerler.

Çocuğa nazar değmemesi için renkli renkli boncuklarla tuhaf, türlü türlü şeyler ve şap (şap-şep) takarlar. Buna da “nazarlık” deniliyor. Bazı köylerde nazara karşı iğde ağacından bir parçanın kundağa konulduğunu gördüm. Bir zamanlar taammüm etmiş olan muska asmak (veya takmak) ise şimdi hiç görülmemektedir.