Saliha Ünalmış ağır hasta idi. Kurtulursa bir fakire beş lira vermeyi adadı. On beş gün sonra da tamamen iyileşip ayağa kalkmıştı. Cimrilikte kendisinden pek farklı olmayan Münire Akdamar’la ilk defa sokağa çıktı. Yolda bir dilenciye rastgeldiler. Ünalmış adağını hatırladı. Lakin yüreği çok sızladı. Beş lirayı dilenciye vermek tekrar yatağa düşmek olacaktı. Münire Akdamar’a dedi ki:

— Münireciğim! Benimle dört lirasına bahse girer misin ki şu dilenciye şimdi beş lira sadaka vereyim!