([1])
Bu aziz taş bize yurt sevgisinin sembolüdür!
Bu aziz taş yücelen ruhlara Arşın yoludur!
Biz bu taştan alırız sevgi için dersimizi;
Biz bu taşla buluruz Kâbe'mizi Arşımızı;
Biz bu taşla sınırız, Türklüğün öz kalesiyiz;
Buradan haykırırız kuvvete hakkın sesiyiz.
Ey bu taş başına bir taç gibi konmuş şüheda!
Ettiniz sizler aziz canlarınız yurda feda,
Sizi hürmetle bugün yadı büyük borç bilirim,
Size şükranla bugün secde eder eğilirim,
Böyle bir gündü; dağılmıştı musibet bulutu,
Şu yamaçlardan akup nur gibi inmiş ordu.
Süngüler sanki birer yıldızı takmış ucuna;
İğnelenmişti hilâl her neferin sorgucuna,
Bir beyaz tölle kapanmıştı şu dağlar ovalar
Ordunun payına yüz sürmege inmiş gibi kar,
Parça parka dökülüp yolları tutmuş geceden;
[1] Bu Şiir 25. 12. 1942 tarihinde şairin kerimesi Neclâ tarafından abide önünde okunmuştur.