— Yunus Emre’nin aziz ruhuna —

Gaziantep Kaynakları

Akar Allah deyu deyu.

(Şehitler Anıtı) Hakk'a;

Bakar Allah deyu deyu.

(Ben fıstıkların alları;

Hayran eder hep kulları;

Antep bağının gülleri

Kokar Allah deyu deyu.

Kahramandır insanları;

Türk kanıdır hep kanları;

Yurduna saldıranları;

Yakar Allah deyu deyu.

Motorlular, şakır şakır; [1]

Göz görmedik şeyler dokur;

Kırlangıçlar ayet okur; [2]

Okur Allah deyu deyu.

Topraklarında can biter;

Havasında amber tüter;

Gül dalında bülbül öter;

Öter Allah deyu deyu.

Sarıgüllük güller açar;

Etrafa neşeler saçar;

Gökte göçmen kuşlar uçar;

Uçar Allah deyu deyu.

Baygındır Antep baharı;

Çıldırtır sevdalıları;

Âşıkları zarı zarı

Ağlar Allah deyu deyu.

Ne yazık ki (ÂŞIK YENER);

Gönlünde bir sönük fener;

Antep hasretiyle döner.

Döner Allah deyu deyu.

Hû Mevlam hû!

Ankara: 5 Mayıs 1965

Şakir Sabri YENER

[1] Motorlu dokuma tezgâhları.

[2] Gaziantep folklorunda halk, kırlangıçların: (vici vici vici vici vici vici vişşşşşt) diye ötüşlerinde; bu kuşların, kuş diliyle, Kur'an-ı Kerim'in 72'nci (Cin) suresinin: (Kul ûhiye ileyye) diye başlayan birinci ayetini, ayetin: (ile'r-rüşdi) kısmına kadar okuduklarına inanır, bu kutsal kuşların evlerinde yuva yapmalarına müsaade ederler, onları konuklarlar. Bu inanış, Gaziantep’e özgü bir halk inanışıdır.