Çıkrıkçılık, esasen dokumacılık sanatının bir kolu olan el işi bir zanaattır. Bugün, dokumacılıkta bu işi fabrikanın bir bölümünü teşkil eden aletler yapar. Fakat bu zanaatın tabaklık (debbağlık) ve dericilik sanatında da yeri vardır. Bu zanaatı daha ziyade kadınların yaptığı görülür. Tabakların (debbağların) derileri perdaht etmesi işinde, davarın derisinden ayrılan yün kısmını kadınlar "çıkrık" denilen basit bir aletle iplik hâline getirirler. Bu alet, bilhassa kilimcilikte önemli ödev görür.

Çıkrık; dairevî, silindirimsi bir kasnak olup bir ağaç üzerine oturtulmuştur ve kasnağın ortasında, bir tarafında kasnağı döndürecek bir kolu vardır. Bu kol çevrildikçe yünler veya pamuklar kasnağın üzerine sarılarak iplik hâline getirilir. Hâlen Gaziantep ve köylerinde birçok fakir ailenin geçimini bu çıkrıkçılık sağlamaktadır.

Cemil GÜÇYETMEZ