Abdullah Göğüş, Rumi 315 - Hicri 1900’de Gaziantep’te doğmuş; tahsilini İdadi mektebinin ikinci sınıfına kadar devam ettirebilmiştir. Çünkü Umumi Harp’in patlaması dolayısıyla askerliğe çağrılmış ve askerliğini Pendik’te öğretmen bombacı mülâzımı olarak ifa etmiş, bundan sonra Gaziantep’e dönmüştür. Bu dönüşü, Gaziantep’i Fransızların İngilizlerden devraldığı güne rastlıyordu.

Antep Harbi patladığı zaman, kendisi mürettep zabiti olarak ilk defa Şahinbey’e yardımcı olmuştur. Şahinbey’le bölük halinde Ulumahsere köyüne yetişmişler; bir gece Şehreküstü’de toplanarak Karataş üzerinden Mazmahor köyüne inmişlerdir. Yanındaki arkadaşları Hacı Halit Ağaoğlu Sadık, Avukat Enver Koçak’ın babası, Şıh Mustafa Ocak, Eczacı Salih ve yüzbaşılardan Ömer Bey (Ersoy) idi. Bu arkadaşlarla Ulumahsere’ye tekrar varıldığı zaman Şahinbey şehit düşmüştü. İşte bundan sonradır ki Antep Harbi bütün şiddetiyle başlamıştır.

Bu sefer de Fehmi Kayalı ile beraber Suburcu ve Çınarlı cephesinde düşmanla çarpışmış, sonradan teşekkül eden Antep taburunda mürettep bölük kumandanı olmuştur. Fehmi Kayalı ise tabur kumandanı idi. Her ikisinin de harp madalyaları vardır. Fransızların Antep’i tahliyesinden sonra tahsile devama imkân bulamadığı için; 1933’te İçki ve İnhisar idaresi birleştiğinden buraya muhasebeci, mesul muhasebeci ve nihayet müdür olmuş; 1941’de tekrar Maraş’a yedek subay olarak gitmiştir. Kolorduda ikmal şubesi müdürü olarak çalışmıştır.

1943’te terhis ile Antep İnhisar Başmüdürlüğüne tayin edilmiştir. Çocuk Esirgeme Kurumu kurucularındandır. Birçok hayır işlerinde vazife almıştır. Hasırcızade Muhlis Efendi kızı Seniha Hanım ile evlidir. Vazifesinde çok titiz, en ufak bir lekeden çekinir idi. Vazifede bulunduğu uzun yıllar esnasında, memlekette geniş bir akrabaya mensup olmasına rağmen ve bulunduğu mevkide yüzlerce işçi ve memur çalıştırmaya müsait iken, tek akrabasını çalıştırmaktan çekinmiş; kendisinden iş isteyen akrabalarına: “Beni seviyorsanız benden iş istemeyiniz,” cevabını vermiştir.

Memleketine çok hizmet etmiş; inhisar maddelerinin en buhranlı günlerinde memleketini bu maddelerden mahrum bırakmamak için zamanında depo etmesini bilmiştir. Daima ihtiyatlı bulunmuştur. Ölümü akraba ve dostlarını çok üzmüştür! Kendisine Hak’tan rahmet ve mağfiret dilerken, yakınlarına ve evlatlarına başsağlığı dilerim.