17’nci asır ortalarında yaşayan Koçi Bey’in meşhur risalesinden öğrendiğimize göre; o zaman Osmanlı İmparatorluğu toprakları şimdiki vilâyet ve kaza teşkilâtı gibi beylerbeyliği (eyalet) ve sancakbeyliği (sancak) gibi iki dereceli bir idarî bölüme tabi idi.

İmparatorluk; Mısır, Tunus, Cezayir, Hicaz ve Yemen hariç olmak üzere 26 eyalete ve her eyalette sayısı değişik sancaklara bölünmüştü. Eyaletlerde paşa rütbesinde bir kimse bulunur, eyalet merkezi olan sancaklara "paşa sancağı" denilirdi.

1631-1634 yılları arasında yazıldığı anlaşılan risaleye göre, o zamanki beylerbeyliği yani eyaletin adı ile paşa sancağı yani eyalet merkezi ve eyaletlere tabi sancak sayısı aşağıdadır:

EYALETİN ADIMERKEZİ (Paşa Sancağı)BAĞLI OLAN SANCAK SAYISI
RumeliManastır24
AnadoluKütahya14
KaramanKonya7
BosnaBosna8
Tamşuvar-6
BudinBudin20
Özi--
Cezayir-i Bahr-i Sefid(Kaptan-ı Derya Eyaletidir)-
KıbrısLefkoşa8
ZülkadriyeMaraş5
ŞamŞam11
TrablusTrablus5
HalepHalep10
Ruha İli (Urfa)Ruha7
DiyarbakırÂmid12
RumSivas7
ErzurumErzurum12
KarsKars6
ÇıldırÇıldır13
Trabzon-2
Kefe--
Habeş--
MusulMusul7
BağdatBağdat18
VanVan14
ŞehrizorKal’ayı Gazi21

Yukarıda tire (-) işareti ile gösterilen eyaletlerin merkezleri ve bağlı sancak sayısı risalede açıklanmış değildir.

Gaziantep, Malatya, Samsat ve Kars-ı Zülkadriye sancakları, Maraş Beylerbeyliğine bağlıdır. O zamanki eyalet beyi Veli Paşa adında bir zattır. Adana ve Kilis, Halep eyaletinin sancaklarıdır. Ruha adıyla geçen yer Urfa’dır. Risalede her eyaletin devlete ödediği vergi "yük" olarak yazılıdır.